Η μεγάλη άρνηση

ΟΧΙ

Che fece… il gran rifiuto

“Σε μερικούς ανθρώπους έρχεται μια μέρα που πρέπει το μεγάλο Ναι ή το μεγάλο το Όχι να πούνε. Φανερώνεται αμέσως όποιος τόχει έτοιμο μέσα του το Ναι, και λέγοντάς το πέρα πηγαίνει στην τιμή και στην πεποίθησί του. Ο αρνηθείς δεν μετανοιώνει. Aν ρωτιούνταν πάλι, όχι θα ξαναέλεγε. Κι όμως τον καταβάλλει εκείνο τ’ όχι — το σωστό —  εις όλην την ζωή του.”

K. Π.  Καβάφης

Προσπαθώ να ταξινομήσω τη σκέψη και τα συναισθήματα μιας βδομάδας στο τέλος ενός 5μήνου έντονης δράσης και αγωνίας που σηματοδοτούν κορυφαία πολιτικά, οικονομικά και κοινωνικά δεδομένα για το μέλλον αυτής της κοινωνίας.

Ομολογώ ότι αδυνατώ να κάνω ψύχραιμη ερμηνεία, μέσα στον ορυμαγδό της προπαγάνδας, με ένταση που όμοια της δεν ξαναγνώρισε αυτός ο τόπος, με τις ανήθικες και βδελυρές φάτσες των Μπογδάνων, των Πορτοσάλτε, των Πρετεντέρηδων να στοιχειώνουν τις εικόνες, να ρίχνουν παραμορφωτικό καπνό που θολώνει την κρίση και διαστρέφει το θέλω. Ομολογώ ότι δεν περίμενα τόσο σκληρή αντιπαράθεση, το παλιό, το σάπιο το διεφθαρμένο,το άρρωστο που βγαίνει από τα νεύματα των Παπαδημητρίου, από το μισερό βλέμμα των Πορτοσάλτε, από το ελιτίστικο αυτάρεσκο των κομπλεξαρισμένων Μπογδάνων λερώνει την κρίση και επιτίθεται στο συναίσθημα.

Αηδία…

Μισούν το φτωχό, τον εξαθλιωμένο, αποστρέφονται κάθετι που δεν μπορεί να κάτσει αντάξια δίπλα τους ως ανώτερη κοινωνική τάξη, θέλουν να τσαλαπατήσουν τον χτυπημένο από τα μνημόνια που τόσο ταλιμπανικά υπηρέτησαν. Το είπε άλλωστε και η Λυμπεράκη, η νεοφιλελεύθερη ύαινα του μητσοτακέικου, ότι αυτός ο κόσμος τους δεν παράγει φτώχεια και εξαθλίωση αλλά ότι οι φτωχοί είναι απλά οι χαμένοι παίκτες ενός οικονομικού τζοκερ, αυτοί που πίστεψαν ότι θα πιάσουν την καλή και απλά δεν τους έκατσε η κλήρωση. Τόσο μίσος, τόση ένταση, τόσο υποτίμηση του εξαθλιωμένου λαού από τις πολιτικές των μνημονίων απαιτεί κατάλληλους ακριβοπληρωμένους λακέδες και πολλά κιλά προσωπικής ανηθικότητας. Κι όλα αυτά στοιχισμένα πίσω από το μεγάλο σκοπό, το μεγάλο ΝΑΙ των πολιτικών νεοφιλελεύθερης εξαθλίωσης, για να μην φαίνονται οι ταυτίσεις συμφερόντων με τα αφεντικά τους, οι εξυπηρετήσεις των επιδιώξεων των πιο επιθετικών οικονομικών ελίτ εναντίον της κοινωνίας. Ακόμα και το φύλλο συκής της αστικής τους δημοκρατίας σάπισε και φρόντισαν να μας το δείξουν ότι δεν έχουν κανένα πρόβλημα να το θάψουν αν είναι για το στενό πυρήνα των συμφερόντων των ελιτ που υπηρετούν.

Το δημοψήφισμα…

Κι έρχεται η στιγμή που τέμνει το παρελθόν από το παρόν και το μέλλον. Έρχεται η ώρα που το μεγάλο ΝΑΙ ή το μεγάλο ΟΧΙ θα δημιουργήσει διαχωρισμούς, διχασμούς και αναστοχασμούς. Σε μια τέτοια ιστορική στιγμή καθόμαστε τώρα, σε μια απόφαση που θα σημάνει κοινωνικές και οικονομικές εξελίξεις για την πορεία μιας κοινωνίας για τις επόμενες δεκαετίες. Είναι η στιγμή της συμπύκνωσης της επίθεσης εναντίον της κοινωνίας από δανειστές, εγχώριες οικονομικές ελίτ και αλήτες ρουφιάνους δημοσιογράφους που την καλούν μαζικά να δώσει συγχωροχάρτι για την εξαθλίωση της, τα συσσίτια, τις ουρές στον ΟΑΕΔ, τους μισθούς πείνας, τα διαλυμένα νοσοκομεία, τα κλειστά σχολεία, την παράδοση του τόπου σε οικονομικές ελίτ, τη διάλυση εργασιακών σχέσεων. Σήμερα η επίθεση κλιμακώνεται για να ζητήσει από την κοινωνία να καθαρίσει με μια ψήφο όλα τα καθάρματα του πολιτικού συστήματος που την έφτυναν, τη γελοιοποιούσαν, την έκαναν να αισθάνεται ενοχικά γιατί τάχα συμμετείχε σε ένα πάρτι φαγώματος του πλούτου που παράγει η κοινωνία (“ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΤΑ ΦΑΓΑΜΕ”).

Και είναι η στιγμή που μέσα στο πλαίσιο της αστικής δημοκρατίας, με τους περιορισμούς και το στενό νόημα ενός ερωτήματος να συμπυκνώνει την ουσία της πολιτικής που θα εφαρμοστεί τις επόμενες δεκαετίες. Είναι η στιγμή που η κοινωνία δεν απαντά μονάχα για το “ποιο μνημόνιο είναι καλύτερο” αλλά για το αν έχει αποφασίσει να διακόψει καθε σχέση με το παρελθόν της, και να πετάξει από πάνω τους τα καθάρματα και τα παράσιτα που την κατατρώγουν.

Θα αλλάξει το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος την αστική δημοκρατία? Θα μεταβάλλει τους οικονομικούς συσχετισμούς στο εσωτερικό προς όφελος των πολλών και εναντίον των οικονομικών ελιτ? Θα καταφέρει η κοινωνία να πάρει πίσω μέρος των κλεμμένων που της στέρησαν οι μνημονιακές πολιτικές? Ασφαλώς ΟΧΙ. Το πλαίσιο της επόμενης μέρας θα είναι πάλι αυτό το αφόρητο καπιταλιστικό ληστρικό πλαίσιο της εξαθλίωσης.

Τότε τι αλλάζει?

Η απάντηση είναι δύσκολη σε τόσο θολό και συγκεχυμένο τοπίο. Συχνά απαιτεί πολλά χρόνια μετά για να διαπιστώσει κανείς με ασφάλεια τις επιπτώσεις μιας τέτοιας απόφασης. Δεν αρνούμαστε όμως ότι για πρώτη φορά ο λαϊκός παράγοντας μπαίνει στο παιχνίδι της επιλογής πολιτικών για το μέλλον, συμμετέχει με ένα τρόπο στην χάραξη πολιτικής και συχνά είναι πιο ασφαλές να βλέπεις τέτοιες επιλογές όχι από τη δική σου ματιά αλλά από το πώς προσπάθησαν με λύσσα να το αποτρέψουν οι δανειστές και η εγχώρια διαπλοκή των τσιρακιών των αφεντικών και των ΜΜΕ. Αυτό που οι εγχώριες ελίτ φοβούνται ότι θα αλλάξει είναι όχι τόσο η εφαρμογή μιας νέας πολιτικής για τις σχέσεις της χώρας με την Ευρωπαϊκή Ένωση και την Ευρωζώνη αλλά κυρίως στο ότι οι ίδιες ελίτ φοβούνται ότι θα αποκλειστούν δια παντός από το πολιτικό παιχνίδι και τον επηρεασμό του προς τα συμφέροντά του. Για αυτές τις ελιτ, πολιτικές και οικονομικές είναι παιχνίδι επιβίωσης και το έχουν καταλάβει καλά, ίσως πολύ καλύτερα από τους οπαδούς του συνειδητού ΟΧΙ.

ΟΧΙ λοιπόν…

Είναι το ΟΧΙ στο δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου 2015 μια ρήξη με την Ευρωζώνη και το €? Αναμφισβήτητα όχι, όσο κι αν προσπάθησαν να το θέσουν ξεκάθαρα ως δίλημμα οι εγχώριες οικονομικές και πολιτικές ελίτ μαζί με τους δανειστές. Άλλωστε, πρέπει να παρατηρήσει κανείς τις δηλώσεις των δανειστών από το εξωτερικό ειδικά τις τελευταίες μέρες για να διαπιστώσει κάτι τέτοιο. Ξαφνικά, οι δηλώσεις ότι μπορεί το ΟΧΙ να σημάνει έξοδο από €, έχουν σταματήσει και ήδη μιλάνε για συμβιβασμό με προτερήματα και μειονεκτήματα (Μερκελ, συζήτηση στι γερμανική βουλή την Τετάρτη  1/7/2015).

Όμως τι σημαίνει ΟΧΙ ? Σημαίνει σύγκρουση συναισθήματος και λογικής. Αυτό πρωτίστως ισχύει για τους οπαδούς του ΟΧΙ και πολλούς οπαδούς του ΝΑΙ. Το πώς απαντά κανείς σε αυτή την εσωτερική σύγκρουση είναι συνάρτηση παραγόντων που σχετίζονται με την ιδεολογική συγκρότηση, το συντηρητισμό, την αισιοδοξία και την πολιτική επιλογή για το μέλλον. Φυσικά σχετίζεται και με τον τραπεζικό λογαριασμό του καθενός, ειδικά όταν τις τελευταίες μέρες τα πρόθυμα ΜΜΕ παίζουν το σενάριο του κουρέματος καταθέσεων ως έναν υπαρκτό κίνδυνο για το άμεσο μέλλον.

Είναι Γερμανοτσολιάδες οι οπαδοί του ΝΑΙ? 

Η ένταση της προπαγάνδας από το μπλοκ του ΝΑΙ ήταν μοναδική και εντελώς πρωτόγνωρη. Στοιχίστηκαν στο μπλοκ του ΝΑΙ όλες οι δυνάμεις γύρω από τις οικονομικές και πολιτικές ελιτ, η ΝΔ του Σαμαρά με όλα τα ακροδεξιά σταγονίδια που ηγούνται, το κόμμα του εθνικού εργολάβου με το φερέφωνο του, το εντελώς απαξιωμένο ΠΑΣΟΚ και όλοι αυτοί καθαρίζονται και προωθούνται ολημερίς και ολονυχτίς από έναν εσμό καθηγητάδων (οικονομολόγων που φανερά συνεργάζονται με τράπεζες και την ΕΕ), επιχειρηματίες καινοτόμους (με έργα με την ΕΕ), καθηγητάδες του εξωτερικού (που δεν έχουν πρόβλημα να ξεπλένουν ταγματασφαλίτες και γερμανοτσολιάδες στην Ελλάδα του Β Παγκοσμίου Πολέμου) αλλά και ένα συρφετό πρόθυμων αρθρογράφων και δημοσιογράφων που χωρίς κανένα κάλυμμα πλέον υπηρετούν πρόθυμα τα συμφέροντα καναλαρχών και αφεντικών των ΜΜΕ.

Και ο λαός που τους ακολουθεί? Μπλεγμένος μέσα στους φόβους του, όπως και οι οπαδοί του ΟΧΙ, μέσα στην ανασφάλεια που τους έμαθαν να ζουν όλα τα χρόνια των μνημονίων, με εργοδότες που μέσα σε μια νύχτα τους απέλυσαν ή τους έκαναν μειώσεις μισθών όλη την προηγούμενη εβδομάδα (πολλές οι περιπτώσεις εργαζομένων που απολύθηκαν ή δεν πληρώθηκαν και τους ανακοινώθηκε ότι σε περίπτωση επικράτησης του ΟΧΙ θα απολυθούν), μέχρι και με τον πόνο τους έπαιζαν οι αδίστακτοι που έχουν οικονομικά συμφέροντα με την ΕΕ (γνωστός πολιτευτής της ΝΔ και επιχειρηματίες αστειευόταν στο twitter ότι ανακοίνωσε στους εργαζομένους της επιχείρησης του ότι δεν θα πληρωθούν αν δεν πάνε στις συγκεντρώσεις του ΝΑΙ). Ένας λαός που πίστεψε και πιστεύει στην οικονομική ανάπτυξη εντός του € ακόμα και με τέτοιες πολιτικές εξαθλίωσης, που βλέπει κίνδυνο αν ξεστρατίσει κανείς από το μονοπάτι που έχουν ανοίξει οι δανειστές, ένας λαός που κοιτάει το παιδί του και σκέφτεται πώς θα το ταΐσει αν το πράγμα στραβώσει και θάβει το πώς θα το κοιτάει με καθαρό βλέμμα στο μέλλον…

Ένας λαός, που από φόβο, από ιδεολογική τοποθέτηση, από ανάγκη ή επιθυμία ταυτίζει το μέλλον του με τις επιδιώξεις των οικονομικών ελίτ ώστε να προσμένει ότι μέσα στο φαγοπότι των βουβαλιών, θα έχει κι αυτός ένα ξεροκόμματο. Αυτός ο λαός δεν είναι γερμανοτσολιάδες, δεν είναι νενέκος ούτε δοσίλογος… Είναι φοβισμένος, αγχωμένος και απαισιόδοξος, δεν πιστεψε ούτε πιστεύει στις δυνάμεις του και στο δίκιο του για το πώς μπορεί να ορίσει τη μοίρα του. Δεν ταυτίζεται με τους γερμανοτσολιάδες ακροδεξιούς που ζητάνε την τιμωρία του σε γερμανικά έντυπα λίγες μέρες πριν επιβληθούν τα capital controls…

Αυτό το λαό να του απλώσουμε το χέρι μετά το ΟΧΙ, να του συμπαρασταθούμε, να τον αγκαλιάσουμε. Κι αν το ΟΧΙ χάσει, πάλι να είμαστε γενναιοψυχοι μαζί του, να αναγνωρίσουμε το φόβο που κι εμείς νιώθουμε, να δούμε το βλέμμα μας στο βλέμμα του, τις ίδιες αγωνίες και τα ίδια συναισθήματα…Είναι ο λαός που κάθεται στο διπλανό γραφείο, που τρώμε μαζί στο ίδιο εστιατόριο,  είναι ο λαός που νιώθει τις ίδιες ανασφάλειες, είναι οι δικοί μας άνθρωποι που απάντησαν με υλικό τρόπο απέναντι στο συναίσθημα…

ΟΧΙ λοιπόν, κι αέρα στα πανιά μας… γιατί είναι το ΟΧΙ το σωστό που θα μας καταβάλλει σε όλη μας τη ζωή…

Tags: , , , ,

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Η φυλή μας τα Ζώα

Τὸ χέρι τρέμει... Ὁ πυρετός... Ξεχάστηκα πολύ, ἀσάλευτο ἕνα Μαραμποὺ στὴν ὄχθη νὰ κοιτάζω. Κι ἔτσι καθὼς ἐπίμονα κι ἐκεῖνο μὲ κοιτᾶ, νομίζω πὼς στὴ μοναξιὰ καὶ στὴ βλακεία τοῦ μοιάζω ...

Το blog μου

Just another WordPress.com site

danapax

Just another WordPress.com site

Delirium

C'est de la racaille ? Eh bien, j'en suis ! - Alèssi Dell'Umbria

netakias.com

经济 Nam et ipsa scientia potestas est 新闻 Ελευθερία 自由 Δημοκρατία 民主主義 Αντίσταση 저항 Φιλοσοφία 철학 Αλληλεγγύη 团结 Ιδεολογία 思想 Ειρήνη איירין

Freequency Project

freequency.gr

ypoptomousi

Lets unfuck the world.

xasodikis

θα 'ρθει μια μέρα

αἰέν ἀριστεύειν

Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις

metaretriever2

Autonomous and independent from any kind of commitment, open to all ideas, without prejudice and taboo. We seek the truth and we are opposed to any injustice. In any case ... internationalists.

Latuff Cartoons

"A função do artista é violentar" (Glauber Rocha)

Υπαρχει αλλος δρομος;

Ένα συντακτικό εργαστήρι σκέψεων.

La Scapigliata

The name of the work La Scapigliata means a woman uncombed. Agent provocateur.

News-UP.gr

Ειδήσεις που ανεβαίνουν... αμέσως!

εργασιακό δελτίο

ειδήσεις που αφορούν την εργατιά

ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΕΣΗΕΑ

θα 'ρθει μια μέρα

Zografou bloging

Νέα και σχόλια από τις γειτονιές του Ζωγράφου

Γαλαξιάρχης

μαλλον ακινδυνος

SecNews - IT Security News

In Depth Security News specialized in Hacking, Hackers, Network Security,Penetration Testing and e-crime

aformi

Με αφορμή

η Λέσχη

φτιάχνοντας τα τετράδια της ανυπότακτης θεωρίας

INFOWAR

Aris Chatzistefanou

Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και... όλα τα άλλα

Techie Chan

θα 'ρθει μια μέρα

Ροΐδη και Λασκαράτου Εμμονές

κατά του Ανορθολογισμού, απ' όπου κι αν προέρχεται

Villa Amalias

θα 'ρθει μια μέρα

radiobubble - news

θα 'ρθει μια μέρα

θα 'ρθει μια μέρα

%d bloggers like this: