Παραμερίζουμε ποιητή για να περάσεις…ένα σινιάλο προς τον @Contrabbando

Contrabbando2

Πριν λίγο καιρό γνώρισα τον Παναγιώτη, γνωστό ως Contrabbando στο τουιτερ, τον Καίσαρα Εμμανουήλ στην διαδικτυακή εκπομπή του στο radiobubble. Είχαμε επισκεφτεί το μπαράκι του radiobubble λίγο μετά το τέλος της διαδικτυακής εκπομπής του, με μια κρυφή ελπίδα ότι θα πετυχαίναμε εκεί το δίδυμο της εκπομπής. Για πολύ καιρό άκουγα τις εκπομπές του Καίσαρα Εμμανουήλ στο radiobubble. Ήταν αμέσως μετά από μια άλλη αγαπημένη μου εκπομπή και ομολογώ ότι πολλές φορές με συντρόφευαν το ζωντανό πνεύμα, το οξύτατο χιούμορ, η λεπτή ειρωνεία και η οξυδερκής άποψη για την κοινωνική πραγματικότητα του Καίσαρα Εμμανουήλ.

Καθόταν σε μια παρέα παλιών γνωστών, από τους δρόμους, τις κινητοποιήσεις, bloggers και κινηματογραφιστές, σκηνοθέτες κτλ. Τέτοιο ζεστό άνθρωπο δεν είχα ξανασυναντήσει, σηκώθηκε, με αγκάλιασε, με φίλησε. Η πρώτη επαφή μεταξύ δύο γνωστών μόνο μέσω του διαδικτύου. Τελικά ήταν πραγματικός, αυτός ο ελεύθερος νους φωτοβολούσε, ήταν φανερό πως ήταν το κέντρο της παρέας, όχι από ματαιοδοξία ή προσωπική έπαρση.Ήταν το πρόσωπο που ήθελες να συζητάς, να συναισθάνεσαι, να αγγίζεις και να πετάς διανοητικά.

Ένας ποιητής που αντιμετώπιζε με λυρισμό και αισιοδοξία τον καρκίνο του. Μου μιλούσε για το πώς τα στατιστικά στη δική του περίπτωση δεν είχαν βρει εφαρμογή και όσο μου τα έλεγε τόσο αντιλαμβανόμουν γιατί συνέβαινε αυτό. Γιατί ήταν αυτό το πνεύμα που αποθέωνε τη ζωή και τις στιγμές της, που λάτρευε τις λεπτομέρειες στην καθημερινότητα, που μπορούσε να αντιμετωπίζει με δημιουργική διάθεση τα βρώμικα δωμάτια του ΕΣΥ, τις ισοπεδωτικές πολιτικές εξαθλίωσης του Γεωργιάδη στην υγεία, που έκανε ποίηση την ασθένειά του.

Ζούσε πέρα από τα στατιστικά γιατί απολάμβανε τη ζωή, έστυβε το χυμό της καθημερινότητας για να τον μετουσιώσει σε ιδέες, σε αξίες, σε ποίηση, σε μουσική. Μιλούσαμε για την εκπαίδευση, για τις αξίες του δασκάλου, του εκπαιδευτικού που βλέπει ως δική του αποτυχία κάθε παιδί που έβγαλε από την τάξη, κάθε παιδί που τσιμπούσε από το ισοπεδωτικό φασιστικό ρεύμα μέσα στα σχολεία.

Βρεθήκαμε κι άλλες φορές και κάθε φορά με συνάρπαζε η ζεστασιά του. Φιλούσε τόσο γλυκά, τόσο ανθρώπινα, τόσο αληθινά. Χωρίς να σε γνωρίζει, αρκούσε ένα νεύμα για να σου πιάσει το χέρι, αρκούσε μια συγκατάνευση για να μοιραστείτε συναισθήματα και σκέψεις.

Αυτόν τον Παναγιώτη, αυτόν τον Καίσαρα Εμμανουήλ,αυτόν τον Contrabbando θυμάμαι εγώ. Ένας ποιητή που είχα την τιμή να γνωρίσω, έναν άνθρωπο που είχε κάνει την ποίηση τρόπο ζωής, την αγάπη του, την αριστερή του άποψη, καθαρή θέση. Έναν άνθρωπο που επένδυσε σε σχέσεις και συναισθήματα και όχι σε σπίτια και υλικά όπως έλεγε και ο ίδιος. Ήταν μια πηγή δροσιάς και καθαρής σκέψης, ένα ποτάμι συναισθημάτων, ένας πότης που τροφοδοτούσε μέσα του πάθος για τη ζωή. Ένας λάτρης της κάθε ανθρώπινης στιγμής, ακόμα και όταν αυτή εμπεριέχει πόνο και σωματική ταλαιπωρία.

Αυτός ήταν για εμένα ο Καίσαρας Εμμανουήλ, ο Contrabbando. Ένας πραγματικός άνθρωπος που συνδύαζε βαθιά μόρφωση, λυρισμό, αγάπη και ρουφούσε την κάθε στιγμή, την κάθε ανθρώπινη επαφή. Ένας ποιητής που τόσο μας λείπει για την κατασκευή του νέου κόσμου, της δικαιοσύνης, της ισοτιμίας, της ελευθερίας…

Παραμερίζουμε ποιητή για να περάσεις, καλό ταξίδι σύντροφέ μας…

3 comments

  1. καταγγελία για ένα ΠΟΛΥ ΣΟΒΑΡΟ θέμα στο χώρο της υγείας(αφορά προσλήψεις το 2009 μέσω μκο στο υπουργείο υγείας..πολλές ..κανείς δεν το αναφέρει δυστυχώς αλλά μας αφορα προσωπικά., θα αναμένω, αν θέλετε να γνωρίζετε

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s