Κείμενο παρέμβασης του συγγραφέα Κάρολου Ζουλιανού…

Κανένα από όσα σημαντικά θυμάμαι στη ζωή μου δεν σχετίζεται με το χρήμα, τα καλοκαίρια στις ελληνικές παραλίες, στη δροσιά του βουνού, στα ξέφρενα γέλια των παιδικών μου φίλων, στις αγκαλιές των γονιών μου, στις μυρωδιές της κουζίνας της γιαγιάς μου, στα διδακτικά νεύρα του παππού μου, στις ανθισμένες αμυγδαλιές της γειτονιάς μου, στους παλιούς τοίχους του σπιτιού μου, στα καλοριφέρ με τα πλυμένα ρούχα, στην μπασκέτα της αυλής μου, στην ελιά μέσα στον κήπο μας, στα λαχανικά που καλλιεργούσε ο πατέρας μου.

Το σπίτι μου βρισκόταν στο σταυροδρόμι με ονόματα δρόμων από ελληνικά νησιά που δεν έτυχε να πάω ποτέ. Κι όμως οι μυρωδιές εκεί δεν θα είναι διαφορετικές από τις μυρωδιές των δρόμων της Βαρκελώνης, τα σοκάκια θα μοιάζουν με τα ιστορικά σοκάκια της Ρώμης, οι μεγάλοι δρόμοι με τις λεωφόρους της Μαδρίτης, οι ανθισμένες γλάστρες των σπιτιών με τα λουλούδια κρεμασμένα στα μπαλκόνια της Λισαβόνας.

Τα βλέμματα των ανθρώπων μας, των δικών μας και των ξένων μας, των επισκεπτών και μεταναστών μας συναντιούνται στις δοκιμαζόμενες περιοχές του Νότου αφού πρώτα μέθυσαν με τις ψευδαισθήσεις της καλής ζωής, αγορασμένης  με δανεικά από αρπακτικά ή από προσδοκίες σωτηρίας που προϋπέθεταν την ενσωμάτωση στα χειρότερα δείγματα ζωής που παράχθηκαν μέσα στις πόλεις μας και τις εξοχές μας. Μάθαμε από τον καπιταλισμό να κοιτάμε βουνά με δάση και να βλέπουμε σήραγγες και ορυχεία χρυσού, δεχτήκαμε να δηλητηριάσουμε τα νερά μας με τα υποπροϊόντα του πολιτισμού που καταναλώναμε για να γεμίζουν τα θησαυροφυλάκια και όταν οι πρώτοι ατίθασοι Γαλάτες με τον κρυφό μαγικό ζωμό της ζωής αντιστάθηκαν στο δικό μας παραλογισμό τους είπαμε αλήτες, αναρχικούς, προβοκάτορες, τρομοκράτες. Ας το παραδεχτούμε, εμείς που συναινέσαμε είμαστε οι αλήτες…

Προχτές, κοιτώντας τη γυναίκα μου και τα παιδιά μου μια αστραπιαία σκέψη δηλητηρίασε το μυαλό μου. Οι οικονομικές υποχρεώσεις, τα φροντιστήρια, οι δόσεις των δανείων, οι κάρτες, η ΔΕΗ, το τηλέφωνο, τα ρούχα της γυναίκας μου, τα παπούτσια των παιδιών μου. Κάθε μέρα αυτά σκέφτομαι αλλά προχτές ένιωσα βαθιά μέσα μου ότι έχω συνδέσει τους ανθρώπους που αγαπώ περισσότερο από κάθε τι σε αυτόν τον κόσμο μου με χρήματα, δάνεια και οικονομικές υποχρεώσεις. Μια τρομερή σκέψη με κυρίεψε, ότι βλέπω τους ανθρώπους μου ως μονάδες χρήματος που φέρνουν και δαπανούν, σαν να έχω μια βιομηχανία με εργάτες που κοστίζουν και παράγουν. Και για πρώτη φορά μετά από καιρό, αισθάνθηκα άσχημα και το ένιωθα μέσα, πόνεσα στα σώψυχά μου όχι για το καθημερινό άγχος της οικονομικής συναλλαγής αλλά για κάθε μέρα, για κάθε δευτερόλεπτο που δέχτηκα να αντικαταστήσω τα συναισθήματα για τη ζωή και τους ανθρώπους μου με το δηλητήριο της οικονομίστικης αντίληψης της ζωής.

Και τότε, μια βαθιά επιθυμία για ζωή αναρριχήθηκε, κάτι που νόμιζα ότι είχα χάσει, κάτι που σχεδόν παρακαλούσα να είχα χάσει όταν δεχόμουν να γίνω μηχανή παραγωγής κέρδους. Κάτι που έμεινε βαθιά ριζωμένο μέσα μου, κρυμμένο σε απλησίαστες σκοτεινές σπηλιές που καταχωνιάζεις πολύτιμους θησαυρούς για να παραμείνουν απροσπέλαστοι από την απειλή των γύρω μου ανθρώπων.

Πώς δέχτηκα να αντικαταστήσω το χαμόγελο των παιδιών μου με τις υποσχέσεις για παιχνίδια και δώρα που τους έταζα? Πώς δέχτηκα να ανταλλάζω τα χάδια και τις αγκαλιές της γυναίκας μου με πληρωμένους έρωτες του ενός τετάρτου ή τα κρύα βλέμματα ψηφιακών ερωμένων? Πώς δέχτηκα να φιμώνω τα ξέφρενα γέλια των παιδιών μου με ηλεκτρονικές συσκευές και βιντεοπαιχνίδια? Τι έχασα από τη ζωή μου όταν με συνεπαίρναν οι ίπποι του σπορ αμαξιού μου? Πόσο καταχώνιασα τις γλυκές αναμνήσεις των παιδικών μου χρόνων στο παλιό μου σπίτι όταν απολάμβανα τους φρεσκοβαμμένους τοίχους του νέου μου διαμερίσματος? Πόσο υπονόμευσα τη ζωή μου όταν αντάλλαξα την απόλαυση ενός ήρεμου περίπατου στο δάσος με παραπάνω ώρες εργασίας για να πληρώσω τα δάνεια? Πόσες μυρωδιές έχασα από την κουζίνα της γιαγιάς μου όταν έθαβα την πείνα μου στα γκουρμέ πιάτα των πολυτελών εστιατορίων?

Κάπου μέσα μου ένα ζιζάνιο που δεν μπόρεσα να ξεπαστρέψω, ένας σπόρος ξαναβλάστησε για να μου θυμίσει ότι η αξιοπρέπεια μου, η ελευθερία μου, η αυτοδιάθεσή μου, η απόλαυση της ζωής, η ευτυχία δεν περνάει μέσα από την εκμετάλλευση του συνανθρώπου μου, από την πολυτελή ζωή των αστών ή τον κομφορμισμό της στολής εργασίας των κοστουμιών.

Για την αξιοπρέπεια μου, τη ζωή μέσα από τα συναισθήματά μου για τους συνανθρώπους μου, για την ελευθερία που με ολοκληρώνει ως άνθρωπο, για την αυτοδιάθεση μας, για την αλληλεγγύη και την αυτοδιαχείριση των ζωών μας…

Για την επανακατάληψη των ζωών μας…

Tags:

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Η φυλή μας τα Ζώα

Τὸ χέρι τρέμει... Ὁ πυρετός... Ξεχάστηκα πολύ, ἀσάλευτο ἕνα Μαραμποὺ στὴν ὄχθη νὰ κοιτάζω. Κι ἔτσι καθὼς ἐπίμονα κι ἐκεῖνο μὲ κοιτᾶ, νομίζω πὼς στὴ μοναξιὰ καὶ στὴ βλακεία τοῦ μοιάζω ...

Το blog μου

Just another WordPress.com site

danapax

Just another WordPress.com site

Delirium

C'est de la racaille ? Eh bien, j'en suis ! - Alèssi Dell'Umbria

netakias.com

经济 Nam et ipsa scientia potestas est 新闻 Ελευθερία 自由 Δημοκρατία 民主主義 Αντίσταση 저항 Φιλοσοφία 철학 Αλληλεγγύη 团结 Ιδεολογία 思想 Ειρήνη איירין

Freequency Project

freequency.gr

ypoptomousi

Lets unfuck the world.

xasodikis

θα 'ρθει μια μέρα

αἰέν ἀριστεύειν

Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις

metaretriever2

Autonomous and independent from any kind of commitment, open to all ideas, without prejudice and taboo. We seek the truth and we are opposed to any injustice. In any case ... internationalists.

Latuff Cartoons

"A função do artista é violentar" (Glauber Rocha)

Υπαρχει αλλος δρομος;

Ένα συντακτικό εργαστήρι σκέψεων.

La Scapigliata

The name of the work La Scapigliata means a woman uncombed. Agent provocateur.

News-UP.gr

Ειδήσεις που ανεβαίνουν... αμέσως!

εργασιακό δελτίο

ειδήσεις που αφορούν την εργατιά

ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΕΣΗΕΑ

θα 'ρθει μια μέρα

Zografou bloging

Νέα και σχόλια από τις γειτονιές του Ζωγράφου

Γαλαξιάρχης

μαλλον ακινδυνος

SecNews - IT Security News

In Depth Security News specialized in Hacking, Hackers, Network Security,Penetration Testing and e-crime

aformi

Με αφορμή

η Λέσχη

φτιάχνοντας τα τετράδια της ανυπότακτης θεωρίας

INFOWAR

Aris Chatzistefanou

Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και... όλα τα άλλα

Techie Chan

θα 'ρθει μια μέρα

Ροΐδη και Λασκαράτου Εμμονές

κατά του Ανορθολογισμού, απ' όπου κι αν προέρχεται

Villa Amalias

θα 'ρθει μια μέρα

radiobubble - news

θα 'ρθει μια μέρα

θα 'ρθει μια μέρα

%d bloggers like this: